Nu dakwah kari ngoronyohna

 

Pupuh Raray Dua

Nu ngaji kari babaungna,
Nu dakwah kari ngoronyohna,
Jangji mung sakilat lambe,
Tapi haténa tara nyampe.
Ngabongkar dosa batur,
Padahal sorangan najan murag leungit ku kabut.

Kajahatan beuki riyab,
Sagala diadumanis ku jubah,
Nu pake sorban seuri bengkah,
Padahal palakna geumpeur ngarah.
Taya deui nu dipuja,
Kajaba rasa sorangan jeung ego nu gede ka langit.

“Ulah milari Gusti dina sora nu tarik,
Anjeun nyumput di jero nu jempling,
Teu nyaring, teu ngagero,
Tapi nyusup kana rasa nu ikhlas tur leuleus.”

Nu baralik ka rasa leutik,
Nu henteu sidik tapi tulus,
Nu henteu adigung,
Tapi nyumput dina lampah sapopoé,
Nya éta nu sabenerna
Taya nu nyarita tapi nyambung ka Gusti.

---