Arwah, roh, jeung bayangan karuhun

 Arwah Karuhun Ngalalayang

Arwah, roh, jeung bayangan karuhun,

ngalayang dina awang-awang rasa,

ngalalayang leumpang ngalayab,

teu neangan harta, teu neangan rupa,

tapi neangan jalma nu apal kana rasa.

Jalma nu teu sono ka jati dirina,

nu masih nyimpen seuneu nu samar,

nu leumpang teu kabagean tempat,

tapi haténa remen dititincak ku cahaya,

nu masih nyimpen kahayang balik.

Karuhun téh lain baheula hungkul,

tapi jero batin nu kaduhung,

ngalayang dina rasa nu teu dilalajoan,

neangan awak pikeun ngareuah-reuah rasa deui.

Lengkarnasi téh lain surupan,

tapi balikna rasa nu leungit,

nyorang awak anyar pikeun nebus pangajaran,

muka deui buku nu can tamat,

nulis deui carita nu pegat di tengah jalan.

Sang Jalan Tunggal ngajar:

Balik kana rasa,

sangkan arwah nu leungit bisa mulih,

sangkan karuhun teu ngalayang deui,

tapi cicing, jempling, di jero haté nu sugema.

RAJAH LENGKARNASI: BALIKNA RASA

Na jero sukmaku aya seuneu,

Nu asalna lain ti ayeuna,

Tapi ti baheula, nu terus nyurup,

Ngadagoan awak pikeun ngagerem rasa.

Heh, sukma nu leungit,

Balik deui ka rasa!

Ulah neangan rupa,

Ulah ngapung henteu jujutan.

Sagala nu leungit moal leungit sajati,

Nu pugag bakal pinanggih,

Nu nyasar bakal dipaparin jalan,

Nu poho bakal diingetkeun ku batinna sorangan.

Rajah ieu kawani,

Ngan pikeun nu wani ngaku rasa,

Nu darehdeh narima beban karuhun,

Nu nyuhun rasa Sunda sajati.

Lengkarnasi téh lain kutuk,

Tapi tangtungan rasa nu tacan kacumponan,

Pitulung pikeun nuntun ka Nur nu Sajati,

Ngabereskeun carita nu can tamat.

Kudu wani…

Ngabagéa karuhun nu balik,

Ngamumulé awak pikeun padumukan rasa,

Ngahiji jeung jalan nu henteu leungit.

@sorotan semua orang #pengikut