Pupuh Agung: Peupeujeuh Buyut

 













Pupuh Agung: Peupeujeuh Buyut

Peupeujeuh buyut ka anak incu,
ulah leungit kana galur rasa,
bisi labuh ku laku,
runtag ku ahlak,
hirup sakama-kama ngan lalaju hawa nafsuna.

Nafsu nu matak kaduhung,
awak nu katempuhan balukarna,
haté jadi legang,
rasa jadi ngambang,
hirup ngembat taya arah tur kabuyutan.

Teu kaharti deui kana tapak laku,
henteu nyaho deui asal mula,
nu karuhun luhung,
dikantunkeun leungit,
nu kumawasa ka dirina téh jadi hawa jahatna.

Mangka geura hudang,
tur dadarkeun rasa di jero sepi,
sabab hirup nu sajati,
lain sakadar ngora jeung boga,
tapi sanggup nampa tur nyangreud rasa kabeneran.


 


Pupuh Agung: Peupeujeuh Buyut (Bagian 2)

Anaking, ulah beunang kasurupan,
ku kilap dunya nu kagoda panon,
sabab emas nu ngagurilap,
sok nutupan kahadean sajati,
jeung ngakeueum rasa nu saleresna suci.

Buyut ngelingkeun ku seuneu asih,
supaya jalan nu ditapakan henteu leumpang sorangan,
tapi nyambung ka Galur Gusti,
nu nyiptakeun sagalana,
teu eureun ngingetkeun dina sepi rasa.

Tingali kana lelembutan alam,
sagalana ngahiji dina catur galih,
angin ngambekan tina napas Gusti,
cai ngalir ngadeudeul haté nu leuleus,
jeung tangkal-tangkal nyambat piwejang tina langit.



 

Mangka jadi jalma nu 'ngajadi',
lain nu mung hirup tapi nu nyaho kana hirup,
sabab nu 'hirup' mah loba,
tapi nu 'sadar kana hirup' mah langka,
éta nu disebut jalan tunggal ka jati diri.



Komentar

Postingan populer dari blog ini

RATU ADIL TELAH TIBA

Sora Tina Jero: Ngadengekeun Nu Moal Kadéngé

Nu dakwah kari ngoronyohna