Sembahyang Negeri Parahyangan

 

Sembahyang Negeri Parahyangan




Sastra Niskala Sang Jalan Tunggal

“Sembah téh lain pikeun nunduk ka luhur, tapi nyambung rasa jeung nu jembar saluareun ukuran.”

Di Negeri Parahyangan, di luhur mega jeung walungan emas tina lampah nu leres,
Ayana para Hyang: Batara Guru, Sambu, Ismaya, jeung Siliwangi,
Nu jadi ruh ajen diri, nu ngajaga roh rahayu nagara.

Hyang Batara Guru – Lambang Pangaweruh jeung Pituduh

Anjeunna téh lulugu nu ngajarkeun kaweningan.
Dina jero semedi, anjeunna aya dina manah nu sepi,
ngajarkeun yén sagalana asalna tina sepi nu henteu kosong.
Sembah ka Hyang Batara Guru, hartina narima hirup salaku pangajaran sajati.

Hyang Sambu – Titisan Kaheningan jeung Kasucian Alam

Anjeunna aya dina angin nu nyeuseup kahirupan.
Anjeunna ngagero nu eling, ngingetkeun yén alam téh cerminan diri.
Sembah ka Hyang Sambu, hartina nyucikeun lampah jeung ngalalakon jeung rasa syukur.

Hyang Ismaya – Luluhur Pangamumule Rasa Jembar

Anjeunna nyumput dina hirup sapopoe.
Anjeunna nu ngajarkeun kawijaksanaan ngaliwatan kahirupan,
yén kadang nu leutik jeung nu sasederhana téh malah jalan pencerahan.
Sembah ka Hyang Ismaya, hartina nganggap hirup salaku wayang batin anu kudu diatur ku rasa.

Hyang Siliwangi – Pangaping Rahayat jeung Karuhun Bangsa

Anjeunna jaga leuweung, tanah, jeung rahayat.
Anjeunna aya dina silih asah, silih asih, silih asuh.
Sembah ka Hyang Siliwangi, hartina ngajaga warisan jeung karuhun,
nyangking ajen Sunda dina unggal denyut hirup.

Sembahyang sejati téh waktu manusa eling ka asalna.
Eling yén jagat leutik téh cahayana jagat agung.
Eling yén unggal napas téh ladang pamujaan.

Maka, sembahyang di Parahyangan lain kudu di gunung,
Tapi kudu nyambung jeung rasa Hyang dina hate sorangan.


Komentar

Posting Komentar

Postingan populer dari blog ini

RATU ADIL TELAH TIBA

Gambar
Mitologi Ratu Adil téh mangrupa bagian tina wawacan karuhun Nusantara, utamana di Tatar Sunda jeung Jawa, nu pinuh ku simbolisme spiritual, harapan sosial, jeung kabangkitan rasa rahayat. Ieu tokoh lain sakadar raja fisik , tapi lambang kawijakan suci nu bakal mucunghul dina jaman karuksakan pikeun: Ngahapus kalaliman Mere adil ka rahayat Ngabalikeun rasa kana jati Nyambungkeun deui alam jeung manusa Sumber jeung Lambang Ratu Adil Jayabaya – Ramalan ti Raja Kediri, nyebut Ratu Adil bakal mucunghul dina jaman kacau, kalayan: "Berbaju besi, bersorban cahya" "Taya rasa kapikiran pribadi" "Ngabela nu leutik, ngaleungitkeun nu jahat" Sunda – Aya tokoh mirip Ratu Adil dina bayang Pajajaran: Digambarkeun salaku titisan Siliwangi atawa Prabu Wangi Mawa "Wangsit Siliwangi" Ngariksa bumi Pasundan, ngariksa rasa Mistis – Ratu Adil téh henteu sok hadir fisik , tapi bisa: Muncul dina rasa, ajaran, jejak s...
Baca selengkapnya

Sora Tina Jero: Ngadengekeun Nu Moal Kadéngé

Gambar
 Sora Tina Jero: Ngadengekeun Nu Moal Kadéngé Ku: Gigin Ginanjar – Sang Jalan Tunggal Lamun dunya geus pinuh ku sora, kadang nu leuwih penting téh lain nambah sora, tapi ngadengekeun nu henteu kadéngé. Eta sora téh disebut ku karuhun urang: "Sora tina jero." Sora nu henteu kaluar tina lambé, henteu kadéngé ku ceuli, tapi ngageremkeun rasa jeung nyurahan lampah. Dina ajaran Sang Jalan Tunggal, sora tina jero téh nyaéta petunjuk nu jembar tapi leuleus, sinyal batin ti Nu Maha Kawasa. Tapi naha seueur urang nu teu bisa ngadenge éta sora? Sabab Manusa Teu Nyaah Ka Jempling Manusa kiwari senang pisan ku rame: berita, sora gawé, sora pikiran sorangan. Sora tina jero teu bisa nyelap mun jero awakna pinuh ku kasieun, kahayang, kabodoan, jeung kabisingan. "Sora tina jero henteu nyurak, tapi ngajak. Henteu maksa, tapi masihan. Nu narima, nya éta nu nyaah ka jempling." Sora Eta Bisa Datang Kapan Wae Nalika anjeun eureun jeung ngarasakeun napas, Nalika anjeun nyawang langit tan...
Baca selengkapnya

Nu dakwah kari ngoronyohna

Gambar
  Pupuh Raray Dua Nu ngaji kari babaungna, Nu dakwah kari ngoronyohna, Jangji mung sakilat lambe, Tapi haténa tara nyampe. Ngabongkar dosa batur, Padahal sorangan najan murag leungit ku kabut. Kajahatan beuki riyab, Sagala diadumanis ku jubah, Nu pake sorban seuri bengkah, Padahal palakna geumpeur ngarah. Taya deui nu dipuja, Kajaba rasa sorangan jeung ego nu gede ka langit. “Ulah milari Gusti dina sora nu tarik, Anjeun nyumput di jero nu jempling, Teu nyaring, teu ngagero, Tapi nyusup kana rasa nu ikhlas tur leuleus.” Nu baralik ka rasa leutik, Nu henteu sidik tapi tulus, Nu henteu adigung, Tapi nyumput dina lampah sapopoé, Nya éta nu sabenerna Taya nu nyarita tapi nyambung ka Gusti.
Baca selengkapnya