Sang Jalan Tunggal

Kidung Sindiran: "Sirik Pidik Dudupak" Sirik ngagurat dina panon, Pidik na haté teu wani béja, Jail jeung kaniaya kasarna di lénsa, Iren-iren nyaru sapagodos... Panastren nu dibalung batur, Dudupak manéhna nu boga dosa, Rurumpak taya rasa, Tapi ngajerit waktu waktu muragna datang... "Ari hirup teu dipaké mikanyaah, moal aya kabagjaan sanajan sagala ditumpuk. Anjeun ngagulikeun laku, manéh sorangan nu bakal kapukul." Makna Filosofis: Sirik, pidik : perlambang kabencian jero nu disimpen. Jail, kaniaya : lampah kasar nu ditepikeun sacara halus. Iren, panastren : nguping, nyasarkeun, atawa nyieun kabingungan. Dudupak, rurumpak : ngalanggar jeung ngaruksak tanpa tanggung jawab.

  Pupuh Leuleus Ka Nu Nyorang Jalan Mun leumpang ulah ngagebeg, Sanajan jalan pinuh kabut, Langit téh tara ngajedog, Sagala bakal ngahiang kana surup. Ngan rasa leutik nu suci, Anu bisa nyorang jalan nu sepi. Ulah hayang kaharti ku sakumna, Nu ngarti téh nu geus nyorang jeung nyorang deui, Ulah nyebutkeun sagalana, Sabab anu jero mah teu butuh disareurian. Cukup tatapan jeung napas nu teuleum, Tanda nu satia kana rasa. “Ulah ngudag kasohor dina laku, Sabab Gusti moal nyieun panggung, Tapi nyieun jempling pikeun nyampak.” Salian rasa, teu aya nu salametkeun, Harta bakal leungit, rupa bakal leungit, Tapi rasa nu suci bakal ngagurat, Di langit batin jeung tanah pangeling-eling. Jadi manusa leuleus, Nya éta pangageungna jalan.

 **Pupuh Nu Sok Manggih Rasa** **Sok manggih rasa,   Tapi ngan ukur dina lalakon wayang,   Dina kitab nu dibaca bari teu dirasa,   Dina panggung nu pinuh cipta,   Tapi lampahna tara ka jero.** **Rasa jadi komoditi,   Dijieun caption pikeun kasohor,   Dijieun judul pikeun dagang rasa,   Dina unggal sora aya sponsor,   Tapi teu aya nu neuleuman jempling.** > *“Caina rasa geus disaruakeun jeung keringat,   > Teu ngahudang, ngan ngageunjleung,   > Kudu digali deui ku nu masih inget   > Kumaha rasa téh henteu saling tanding.”* **Nu sok manggih rasa,   Teu kudu loba omong,   Nyaeta nu nyiram laleur teu ku semprotan,   Tapi ku seungit nu lembut,   Nyaeta nu ngajarkeun hirup   Taya deui kecap,   Ngan dina saung jeung nyawah rasa.** --- @sorotan semua orang #Pengikut

  Pupuh Ajén Nu Dibandrol Ngabandrol Gusti ku pangkat, Ngajual iman dina etalase kahormatan, Nu kawas jalan spiritual, Padahal ngan jalan ka pangaruh jeung pujian. Taya deui nu digugu, Kajaba nu bisa mayar jeung ngadukung. Santri digedékeun ku selfie, Ustadz diasupkeun ka kontén, Pupujieun diatur ku algoritma, Tapi haténa can apal kana rasa jempling. Jalma nu sakuduna nyingsieunan Gusti, Geus katutupan ku pikasieuneun disieun ku batur. “Sabaraha harga sajadah rasa? Sabaraha nilai tina satapak tangtungan ka lelembutan? Lamun sagalana dijieun pasar, Gusti moal leumpang deui dina hate urang.” Hayu, urang balik, Ka rasa nu leuleus teu dikomando, Ka kahadean nu teu ngajual, Ka kasucian nu henteu dipropagandakeun, Ngan saukur jadi... Jadi manusa, nu nyanghareupan bumi jeung langit ku rasa suci.

  Pupuh Raray Dua Nu ngaji kari babaungna, Nu dakwah kari ngoronyohna, Jangji mung sakilat lambe, Tapi haténa tara nyampe. Ngabongkar dosa batur, Padahal sorangan najan murag leungit ku kabut. Kajahatan beuki riyab, Sagala diadumanis ku jubah, Nu pake sorban seuri bengkah, Padahal palakna geumpeur ngarah. Taya deui nu dipuja, Kajaba rasa sorangan jeung ego nu gede ka langit. “Ulah milari Gusti dina sora nu tarik, Anjeun nyumput di jero nu jempling, Teu nyaring, teu ngagero, Tapi nyusup kana rasa nu ikhlas tur leuleus.” Nu baralik ka rasa leutik, Nu henteu sidik tapi tulus, Nu henteu adigung, Tapi nyumput dina lampah sapopoé, Nya éta nu sabenerna Taya nu nyarita tapi nyambung ka Gusti.

 Inti filsafat Santo Bonaventura, saurang filsuf jeung mistikus Kristen abad ka-13, bisa diringkes dina sababaraha titik utama nu raket jeung visi spiritual Sunda ogé. Ieu inti-inti ajaran anjeunna: 1. Jalan Tilu (Via Triplex) Bonaventura ngajarkeun yén jiwa manusa bisa ngahontal Gusti ngaliwatan tahapan tilu : Via purgativa (jalan beberesih) : beberesih diri tina dosa jeung napsu dunya. Via illuminativa (jalan pencerahan) : meunang cahaya Gusti ngaliwatan kontemplasi jeung élmu. Via unitiva (jalan manunggal) : ngahontal manunggal jeung Gusti dina rasa nu suci. 2. Sakabéh Élmu Ayeuna Kudu Nuntun Ka Gusti Bonaventura percaya yén élmu jeung akal sehat kudu dijieun jalan pikeun ngahontal kasatiaan jeung pangaweruh spiritual , lain pikeun sombong atawa kakawasaan pribadi. 3. Kristus salaku Puseur Sagalana Sagala ciptaan, sagala élmu, jeung sagala rasa kudu balik deui ka Kristus salaku pusat rahayat jeung jalanna ka Gusti. 4. Mistisisme Cahaya (Illuminatio) Bonav...

Pupuh Bumi (Tina Lemah Kuring, Ka Lemah Salira) Ibu Bumi, indung rasa, Nya anjeun nu ngandung sagalana. Nu ngajaga unggal tapak, Nu nahan unggal laku bangsat, Tapi henteu sakali-kali ngajiret. Sagala nu hurip asalna ti anjeun, Sagala nu mati balik deui ka anjeun. Lemah téh teu pernah milih, Nu nyieun dosa atawa nu suci, Sagalana ditarima dina pangkuan anjeun. “Heh turunan lemah, Lemah téh henteu sakadar taneuh, Tapi rasa nu nyumput di handap dada Gusti.” Ingsun Ngadeukeut ka Anjeun, Ibu: Ingsun henteu nyuhunkeun harta, Henteu nyuhunkeun kawasa, Ingsun mung nyuhunkeun sangkan hate abdi sajadi taneuh nu subur pikeun rasa nu kahadean. Ingsun henteu hayang ngabela lemah ku kekerasan, Tapi ngabela rasa bumi ku lampah leutik sapopoé: Ulah ngabohong. Ulah ngaruksak. Ulah mopohokeun. Mantra Pupuh: Ibu Bumi, Bopo Angkoso, Mangku Bumi, Mangku Angkoso. Ingsun ngadeg satengahing jagat, Maos montro sak jeroning ati, Ngagem Raos nu murni. Serno napsu, ilang rasa...